Osteopathie

 

Wat is osteopathie?
De letterlijke vertaling van het woord osteopathie is: ziekte van botten. Dit echter heeft niets te maken met wat de osteopaten bedoelen met hun geneeswijze. Toch is dit woord van oudsher gebruikt en wordt het nog steeds gebruikt om deze geneeswijze te benoemen.

Osteopathie is een “holistische”geneeswijze. Dit wil zeggen dat het dier als geheel wordt bekeken en behandeld. Het is dus geen symptoombestrijding. Een voorbeeld van symptoombestrijding is: als het paard hoest, krijgt het antibiotica. Dit is natuurlijk niet fout, want bacteriën worden hiermee gedood, zodat het lichaam de schade die deze bacteriën hebben aangericht weer kan herstellen, maar osteopathie werkt niet zo.
Osteopathie kijkt waar in het lichaam gewrichtsblokkades en bewegingsbeperkingen zitten. Door mobilisatie- en manipulatietechnieken worden blokkades verwijderd en beperkingen hersteld.

Het concept van osteopathie is ontdekt in de 19e eeuw door een Amerikaanse arts, Andrew Taylor Still. De volgende uitspraken zijn van hem:
“Structure governs function” dit wil zeggen dat een levend organisme niet normaal kan functioneren als zijn ondersteunende structuren hun mobiliteit hebben verloren. Of in normaal Nederlands: een mens of dier kan niet normaal functioneren als zijn botten, spieren, bindweefsel niet bewegen zoals ze behoren te doen.
“The rule of the artery is sovereign” dit wil zeggen dat als de bloedcirculatie verslechterd is, het betreffende orgaan verzwakt wordt. Hierdoor kan het zijn functie niet goed uitvoeren of er kan gemakkelijk een infectie ontstaan. Het orgaan kan de groei van bacteriën of virussen niet tegengaan. Zij maken gebruik van zijn zwakte.
Deze twee uitspraken geven de kern weer van wat osteopathie is.
Een osteopaat heeft heel veel gevoel in de handen. Het is iets wat men kan aanleren, denk maar aan het blindenschrift. Een ziende persoon voelt nauwelijks iets van de kleine puntjes, maar een blinde kan er een boek mee lezen! Met de handen voelt de osteopaat dus waar in het lichaam problemen zitten. Hij/zij gaat met de handen over de huid en kan onregelmatigheden vaststellen zowel in de huid zelf als in de bindweefsellaag en de spierlagen daaronder. Hij/zij kan zelfs vaststellen dat met de organen in de buikholte iets niet in orde is.
De huid kan bijvoorbeeld warm zijn, de haren kunnen overeind staan of de huid zweet op bepaalde plekken. De spieren kunnen harder en stugger aanvoelen. De organen kunnen belemmerd zijn in hun bewegingen. Ook worden pijnlijke plekken vastgesteld.
Als op deze manier het hele lichaam geïnventariseerd is, wordt de beweeglijkheid van gewrichten onderzocht. Hiermee wordt een indruk verkregen over het bestaan van blokkades en bewegingsbeperkingen.
Met dezelfde handen worden de gevonden laesies/blokkades behandeld, zodat ze weer vrijelijk kunnen bewegen en functioneren

Veel mensen zijn nogal sceptisch over het bestaan van blokkades. Zij interpreteren het als zijnde een dislocatie (niet meer op de normale plaats zijn) van een wervel, die onmogelijk rechtgezet kan worden met de handen. Dit is een foute beredenering. Een blokkade is een wervel die gewoon op zijn normale plaats staat, maar niet meer beweegt. Om deze wervel weer te laten bewegen hoef je geen geweld toe te passen, maar zijn zachte manipulatieve technieken voldoende. Er komen dus geen hamers aan te pas om een wervel “recht te slaan”.